யாழ் பல்கலைக்கழகத்தில் தமிழ்த் துறையா? 'கம்பவாரிதி' இலங்கை ஜெயராஜ்-

கேள்வி:- முன்பொருமுறை யாழ் பல்கலைக் கழகத் தமிழ்த் துறைபற்றிக் கேட்கப்பட்ட கேள்விக்கு 'பாவம் தமிழ்!' எனப் பதில் அளித்து அவர்களோடு பிரச்சனைப் பட்டீர்கள். இப்போது அதே கேள்வியை உங்களிடம் கேட்டால் உங்கள் பதில்  என்னவாக இருக்கும்?
பதில்:-

'யாழ் பல்கலைக் கழகத்தில் தமிழ்த் துறை என்ற ஒன்றும் இருக்கிறதா?' 
என்பதாகத்தான் இருக்கும். அதுபற்றிக் கொஞ்சம் விரித்துரைக்கிறேன். 
முன்பு நான் அப்பதிலை எழுதியபோது பேராசிரியர்களான சண்முகதாஸ், சுப்பிரமணியஐயர், சிவலிங்கராஜா போன்ற ஒருசிலராவது சமூகத்திற்குள் துறைசார்பாகத் தம்மை அடையாளப்படுத்தி நின்றார்கள். இன்று அத்துறைக்கும் சமூகத்திற்குமான தொடர்பு முற்றாக அறுந்துவிட்டது. அங்கு தமிழ்த்துறை என்ற ஒன்று இயங்குவதற்கான அடையாளத்தையே காண முடியவில்லை.சமூக அரங்கில் தமிழ் சார்ந்த விடயங்கள்பற்றி எழுதுகிற, பேசுகிற ஒருவரும் அங்கு இப்போது இருப்பதாய்த்தெரியவில்லை. 

முன்பெல்லாம் பேராசிரியர்களான சு. வித்தியானந்தன், க.கைலாசபதி, கா.சிவத்தம்பி போன்றவர்கள்  தமிழ்த்துறையை மட்டுமல்லாமல், யாழ் பல்கலைக்கழகத்தையே அடையாளப்படுத்துகிறவர்களாக இருந்தார்கள். இன்று, அத்தகுதியை தமிழ்த்துறை இழந்துவிட்டது. சமூகத்தின் மற்றைய நிகழ்வுகளுக்கு என்று இல்லாமல், தமிழ்மொழி சார்ந்த நிகழ்வுகளிலும் கூடத் தமிழ்த்துறை சார்ந்த ஒருவரினதும் 'தலைக்கறுப்பைக்' கூடக் காண முடிவதில்லை. 
மற்றவர்கள் அழைத்து இவர்கள் போவதில்லையா ? அல்லது இவர்களை யாருமே அழைப்பதில்லையா ? என்பது பெரிய கேள்வியாக எழுந்திருக்;கிறது. கூப்பிட்டு இவர்கள் போகவில்லை என்றால் அதற்கு  மக்கள்முன் கருத்துரைக்கும் ஆற்றல் இவர்களுக்கு இல்லை என்பது அர்த்தம் ஆகும். இவர்களை யாரும் கூப்பிடவே இல்லை என்றால், அதற்கு இவர்களுக்கு எந்த ஆற்றலும் இல்லை என்பதே அர்த்தமாகும். இவர்கள் வெளியே வராததற்கு இவற்றுள் எது காரணமாக இருந்தாலும் அது தமிழ்த் துறைக்கு அவமானம்தான்.
பல்கலைக்கழக வளர்ச்சியைப் பேண வேண்டிய மூதவை கூட வானளவாய் விரிந்து கொண்டிருக்கும் தமிழ்த்துறையின் இந்தப் பெரிய வீழ்ச்சியைக் கூடக் கண்டு கொள்ளாதது பெரிய ஆச்சரியமே. 

யாழ் பல்கலைக்கழகத் தமிழ்த்துறை என்று மட்டுமில்லை, இலங்கையின் எல்லாப் பல்கலைக்கழகத் தமிழ்த்துறைகளும் முன்னைய பல்கலைக்கழக  அறிஞர்களோடு ஒப்பிடுகையில் மிகமிகத் தரம் தாழ்ந்துதான் இருக்கின்றன. 
தம்மில் தம் மக்கள் அறிவிலாமையை ஆக்கி, மாநிலத்து மன்னுயிர்க்கெலாம் துன்பம் விழைவித்த இத்துறை சார் அறிஞர்களின் மர்மச் செயல்பற்றி, 'ஆய்வு ஆய்வு' என்று கதறுகிறவர்கள் ஓர் ஆய்வினைச் செய்தால் நன்றாக இருக்கும். பிழைகளை இனங்கண்டு கொண்டால்ற்தான் பிழைதிருத்தம் சாத்திமாகும்.
வால் பிடிப்பவர்களுக்கும், உறவுக்காரர்களுக்கும், ஊரவர்களுக்கும் எனத் தகுதி பாராது 'பெஸ்ட் கிளாஸ்' சித்திகளை வழங்கிப் பின்  பதவிகளையும் அள்ளிக் கொடுத்ததன் விளைவே இந்த வீழ்ச்சிக்கான காரணமாம் என்று சமூகத்திற்குள் பரவலாய்ப் பேசப்படுகிறது.  

எனது இந்தப் பதில் யாரையும் பழி தீர்க்கும் முயற்சியன்று. நம் தமிழ்த்துறை இங்ஙனமாய் இறங்கிக் கொண்டிருக்கும் இழிவு கண்ட மனக் கொதிப்பிலேயே இதனை எழுதுகிறேன். இப்பதிலால் என்னோடு பலர் கோபிப்பார்கள்.  முன்பும் அப்படித்தான் கோபித்தார்கள். ஆனால் பின்னர் துறையைவிட்டு வெளியே வந்தபிறகு முழுமனதோடு என்கருத்தை அவர்களே வழி மொழிந்தார்கள். 

அப்போது 'பாவம் தமிழ்' என்றால், இப்போதைய நிலையில் 'பரிதாபம் தமிழ்' என்பது தான் பொருத்தமான பதிலாய் இருக்கும்.

😩உலகநாதரின் ஒப்பீனியன்​: 📣   'எப்பிடி இருந்த நான் இப்பிடி ஆயிட்டேன்' என்ற கதை தான். ஹீ.... ஹீ ....ஹீ....

❆❆❆❆❆❆  ❆❆❆❆❆❆  ❆❆❆❆❆❆

Tags :

Post Comment

அதிர்வுகள்
அதிர்வுகள்
அரசியல்களம்
அரசியல்களம்
சர்ச்சைக்களம்
சர்ச்சைக்களம்
இலக்கியக் களம்
இலக்கியக் களம்